Je zal het altijd zien. Net wanneer je denkt dat je er bent, beginnen de pijntjes. Maandenlang train je zonder al te veel problemen, en zodra de marathon dichtbij komt, voel je plots van alles.
Vandaag liep ik mijn laatste specifieke training voor Antwerpen. Die ging zelfs makkelijker dan verwacht. Alleen begon het tijdens het lopen wat te trekken, hoog achteraan mijn linkerbeen, vlak onder de bil. Niet echt pijn, maar ook niet iets wat ik acht dagen voor een marathon graag voel.
Op die plek zitten onder andere de aanhechtingen van de hamstrings. Of daar ook de oorzaak ligt, weet ik niet. Tijdens de taper letten lopers vaak meer op elk signaal van hun lichaam. Dat kan kleine pijntjes groter doen lijken, maar spieren en pezen kunnen natuurlijk ook echt geïrriteerd zijn na maanden training.
En dat maakt deze laatste dagen zo lastig. Je kan weinig meer winnen door extra te trainen, maar wel veel verliezen door iets te forceren. Dus voorlopig rustig aan en kijken hoe het evolueert. Als het blijft aanhouden of erger wordt, laat ik het nakijken.
De zwaarste trainingen zijn voorbij. Nu volgen misschien wel de spannendste dagen.